Klapsy dla dzieci - 10 powodów przeciw

Co zrobić gdy dziecko się złości, krzyczy, nie chce wyłączyć komputera, nie słucha rodziców? Klapsy i bicie to wciąż jedna z popularnych metod wychowawczych. Według psychologów są jedynie dowodem rodzicielskiej bezsilności. Przynoszą krótkotrwały efekt i duże szkody dla wzajemnych relacji. A także dla prawidłowego rozwoju emocjonalnego i intelektualnego dziecka.

24 - 36 miesiąc

Każdy rodzic wychowując chce uniknąć porażek. Warto więc pamiętać, że to nie klapsy, ale spokojna rozmowa i czas poświęcany dziecku skłonią je do właściwych, pożądanych przez rodziców zachowań. Według Rzecznika Praw Dziecka Marka Michalaka nie można bagatelizować klapsów, które „są mało definiowalne - dla jednych to nic takiego, dla drugich coś poważnego." Odchodząc od tego pojęcia, Rzecznik nazywa je uderzaniem, biciem, które nigdy nie jest właściwą metodą wychowawczą.

 

Poniżej wyjaśnienie jak klapsy i bicie negatywnie wpływają na rozwój dziecka.


1.    Bicie dziecka niszczy jego ufność i burzy poczucie własnej wartości. Dzieci znacznie chętniej podejmują zachowania nastawione na współpracę, jeśli łączy je z rodzicami silna więź miłości.


2.    Bicie dzieci może doprowadzać do fizycznych urazów, takich jak zasinienia, obrzęki, krwiaki podtwardówkowe, uszkodzenia nerwów i złamania kości.


3.    Bicie dzieci powoduje przekazywanie postawy akceptacji przemocy z pokolenia na pokolenie. Dzieci, które są często bite, uczą się stosowania przemocy.


4.    Bicie dzieci uczy je, że „silniejszy ma zawsze rację”.


5.    Bijąc dziecko za złe zachowanie, opiekun traci ważną szansę nauczenia go właściwego sposobu postępowania.


6.    Strach nie jest skuteczną metodą uczenia dzieci pożądanych zachowań. Bite dzieci zwykle zachowują się dobrze tylko wtedy, kiedy stosujący przemoc dorosły znajduje się w pobliżu.


7.    Wspomnienia z dzieciństwa osób, które jako dzieci były często bite, są zwykle pełne gniewu i urazy.


8.    Bicie dziecka jest wyrazem bezsilności, złości i frustracji rodzica, nie zaś edukacją dziecka.


9.     Dzieci są często bite za zachowania, które nie są „złe” czy „niewłaściwe”, ale wynikają z ich naturalnej potrzeby badania świata, a także z potrzeb związanych z odżywianiem, snem, ruchem czy chęcią zwrócenia na siebie uwagi.


10.    Dzieci najłatwiej uczą się pożądanych zachowań, kiedy dorośli wyjaśniają im, jak powinny postępować, rozmawiają z nimi oraz własnym zachowaniem dają im przykład odpowiedzialności, troski i samodyscypliny.


W razie potrzeby warto skorzystać z warsztatów wychowawczych dla rodziców organizowanych m.in. przez placówki oświatowe, organizacje samorządowe a także w ramach akcji „Szkoła dla Rodziców”

Na podstawie materiałów z kampanii „Dzieciństwo bez przemocy” oraz  kampanii „Bicie uczy, ale tylko złych rzeczy”.