Występują u kobiet (najczęściej) między 30 a 50 r.ż. Zbudowane są z tkanki mięśniowej. Niektóre z nich umiejscawiają się w ścianie macicy, inne zaś rosną w jej wnętrzu. Różnią się wielkością – mogą ważyć mniej niż 30g lub kilka kilogramów.
Na ogół nie dają objawów lecz większe guzy powodują powiększenie brzucha, poronienia, trudności w zajściu w ciążę i obfite miesiączki prowadzące do anemii. W skutek ucisku powiększonej macicy na pęcherz moczowy bywa częste oddawanie moczu. Mogą występować też zaparcia, przewlekłe bóle krzyża oraz bolesne współżycie.
Przyczyna powstawania mięśniaków nie jest znana ale wiadomo, że na ich wzrost mają wpływ estrogeny. Po menopauzie zazwyczaj zmniejszają się i zanikają jednak HTZ sprawia, że ponownie rosną. W większości mięśniaki nie złośliwieją ale mogą maskować złośliwy rozrost. Bezobjawowe mięśniaki na ogół nie wymagają leczenia, zwłaszcza jeśli występują krótko przed menopauzą. Jeśli jednak powodują bóle lub obfite krwawienia należy dostosować leczenie do wieku kobiety i jej planów związanych z prokreacją. Między innymi stosuję się leczenie hormonami, zabieg ablacji, czyli usunięcie endometrium i leżących pod nim mięśniaków (ta metoda może prowadzić do niepłodności) oraz chirurgiczne usunięcie samych tylko mięśniaków (zabieg myomectomii) jeśli kobieta planuje jeszcze ciążę. U kobiet starszych i w przypadku kiedy inne metody nie dają rezultatów niezbędne jest całkowite usunięcie macicy, czyli histerektomia.
2010-02-22